• Posted 10-Aug-2021

University of Cyprus: New research conducted by researchers from the University of Cyprus examines disease transmission from contact with public touch screens

Whether it's a fast food delivery station, an Automatic Teller Machine (ATM) or an airport terminal, public touchscreens are almost everywhere and widely used in our daily lives.

However, the hygiene of touch screens is under investigation, even before the launch of the COVID-19 pandemic. The vast proliferation of touch screen devices and their use by an increasing number of people, seems that it may conceal the risk of transmitting germs and diseases through contact. Touch screens can carry pathogens, both bacterial and viral, with different densities and types, despite frequent cleaning and best practices. The survival rate of pathogens on touch screens can vary greatly depending on the surface material, type of pathogen, ambient temperature, humidity, etc. Although the existence of pathogens on touch screens is generally accepted, what has not yet been thoroughly investigated is whether interaction with these commonplace screens can actually transmit a sufficient load of pathogen to the person using them to cause infection. Given the large number of touchscreen devices with which we interact daily, the infection may be due to either a single event of interaction with a screen, or a series of interactions.

This question is at the heart of a new study, with the participation of Dr. Orestis Georgiou, Marie S. Curie Fellow and postdoctoral researcher in the research group "IRIDA" of the University of Cyprus and Dr. Christos Nicolaides, Assistant Professor at the Department of Business Administration and Public Administration at the University of Cyprus. In their research recently published in the prestigious journal "Royal Society Open Science", and entitled 'Modelling Disease Transmission from Touchscreen User Interfaces', the researchers simulated passenger interactions at an airport with a network of touch screens allowing them to explore the various parameters that may affect the transport of infectious diseases. One of the interesting findings of the study is that the first and second person to use a touch screen immediately after an infectious passenger uses it, have increased likelihood of carrying the virus on their hands, resulting in a significant reduction in the possibility of infection for the third person using the screen. As Dr. Georgiou states, the first two people who use the touch screen essentially "clean it" by absorbing most of the pathogens in their fingers, thus preventing subsequent users from picking up a significant infectious load.

The study also focused on the frequency of surface cleaning on touch screens and whether frequent cleaning can prevent transmission. "Unfortunately, the cleaning rate of these surfaces required to completely eliminate the possibility of spreading is prohibitively high," says Assistant Professor Christos Nikolaidis, recommending the consideration of technological alternatives to properly mitigate the risk. "The spread of disease from person to person has been studied by scientists for many years. The spread of disease from person to surface and then to another person is a new and unexplored area of research and we are very excited to be leading such an effort," says Dr. Georgiou. The study has been carried out in collaboration with scientist Andrew DiBattista from Ultraleap in the UK.

The research has been funded by Ultraleap and by the Marie Skłodowska-Curie projects NEWSENs (787180) and NISHealth (786247).

Source: University of Cyprus (https://bit.ly/2U7hhxs)

 

Πανεπιστήμιο Κύπρου: Νέα έρευνα από ερευνητές του Πανεπιστημίου Κύπρου εξετάζει τη μετάδοση ασθενειών από επαφές με δημόσιες οθόνες αφής

Είτε πρόκειται για ένα σταθμό παραγγελιών γρήγορου φαγητού, ένα Μηχάνημα Αυτόματης Ανάληψης (ATM) ή ένα τερματικό σταθμό αεροδρομίου, οι δημόσιες οθόνες αφής βρίσκονται σχεδόν παντού και χρησιμοποιούνται ευρέως στην καθημερινή μας ζωή.

Ωστόσο, η υγιεινή των οθονών αφής βρίσκεται υπό διερεύνηση, ακόμη και πριν  από την έναρξη της πανδημίας COVID-19. Η ευρεία εξάπλωση τον συσκευών με οθόνη αφής και η χρήση τους από ολοένα και περισσότερο κόσμο, φαίνεται πως μπορεί να κρύβει τον κίνδυνο μετάδοσης μικροβίων και ασθενειών μέσω της επαφής. Οι οθόνες αφής μπορούν να μεταφέρουν παθογόνα, τόσο βακτηριακά όσο και ιούς με διαφορετικές πυκνότητες και τύπους, παρά τον συχνό καθαρισμό και τις βέλτιστες πρακτικές. Το ποσοστό επιβίωσης των παθογόνων στις οθόνες αφής μπορεί να ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με το επιφανειακό υλικό, τον τύπο παθογόνου, τη θερμοκρασία περιβάλλοντος, την υγρασία κ.λπ. Αν και η ύπαρξη παθογόνων στις οθόνες αφής είναι γενικά αποδεκτή, αυτό που δεν έχει ακόμη διερευνηθεί σε βάθος είναι εάν η αλληλεπίδραση με αυτές τις οθόνες κοινής χρήσης μπορεί πράγματι να μεταδώσει αρκετό φορτίο παθογόνου στο άτομο που τις χρησιμοποιεί που να προκαλέσει μόλυνση. Δεδομένου του μεγάλου αριθμού συσκευών με οθόνες αφής με τις οποίες αλληλοεπιδρούμε καθημερινά, η μόλυνση μπορεί να οφείλεται είτε σε ένα μεμονωμένο συμβάν αλληλεπίδρασης με μια οθόνη, είτε σε μια σειρά αλληλεπιδράσεων.

Το ερώτημα αυτό βρίσκεται στο επίκεντρο μιας νέας μελέτης, με συμμετοχή του Δρ. Ορέστη Γεωργίου, Marie S. Curie Fellow και μεταδιδακτορικού ερευνητή στην ερευνητική ομάδα ‘”IRIDA” του Πανεπιστήμιο Κύπρου και του Δρ. Χρίστου Νικολαΐδη, Επίκουρου Καθηγητή στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Κύπρου. Στην έρευνά τους που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο επιστημονικό́ περιοδικό́ “Royal Society Open Science”, και με τίτλο ‘Modelling Disease Transmission from Touchscreen User Interfaces’, οι ερευνητές προσομοίωσαν αλληλεπιδράσεις επιβατών σε ένα αεροδρόμιο με ένα δίκτυο οθονών αφής επιτρέποντάς τους να διερευνήσουν τις διάφορες παραμέτρους που μπορεί να επηρεάσουν τη μεταφορά μολυσματικών ασθενειών. Ένα από τα ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης είναι ότι το πρώτο και το δεύτερο άτομο που θα χρησιμοποιήσουν μια οθόνη αφής αμέσως μετά την χρήση της από κάποιο μολυσματικό επιβάτη, έχουν αυξημένη πιθανότητα να μεταφέρουν τον ιό στα χέρια τους, με αποτέλεσμα να μειώνεται σημαντικά η πιθανότητα μόλυνσης για το τρίτο άτομο που θα χρησιμοποιήσει την οθόνη. Όπως αναφέρει ο Δρ Γεωργίου, τα πρώτα δυο άτομα που χρησιμοποιούν την οθόνη αφής ουσιαστικά την «καθαρίζουν» απορροφώντας τα περισσότερα από τα παθογόνα στα δάχτυλά τους και εμποδίζοντας έτσι τους επόμενους χρήστες να πάρουν σημαντικό μολυσματικό φορτίο.

Η μελέτη επικεντρώθηκε επίσης στη συχνότητα καθαρισμού των επιφανειών στις οθόνες αφής και κατά πόσο το συχνό καθάρισμα μπορεί να αποτρέψει τη μετάδοση. «Δυστυχώς ο ρυθμός καθαρισμού αυτών των επιφανειών που απαιτείται για την πλήρη εξάλειψη της πιθανότητας εξάπλωσης είναι απαγορευτικά υψηλός» αναφέρει ο Επικ. Καθ. Χρίστος Νικολαΐδης, συνιστώντας την εξέταση εναλλακτικών τεχνολογικών λύσεων για τον σωστό μετριασμό του κινδύνου. «Η εξάπλωση της ασθένειας από άτομο σε άτομο έχει μελετηθεί από επιστήμονες εδώ και πολλά χρόνια. Η εξάπλωση της ασθένειας από άτομο σε επιφάνεια και μετά σε άλλο άτομο είναι ένας νέος και ανεξερεύνητος τομέας έρευνας και είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που ηγούμαστε τέτοιας προσπάθειας» αναφέρει ο Δρ Γεωργίου.

Η μελέτη έχει εκπονηθεί σε συνεργασία με τον επιστήμονα Andrew DiBattista από τη εταιρεία Ultraleap στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η ερεύνα αυτή έχει χρηματοδοτηθεί από την Ultraleap και από τις δράσεις Marie Skłodowska-Curie έργα NEWSENs (787180) και NISHealth (786247).

Πηγή: Πανεπιστήμιο Κύπρου (https://bit.ly/2U7hhxs)