- Posted 24-Feb-2020
Study on international credit mobility for disadvantaged students
A study recently contacted by the European University Association (EUA) addresses the capacity of the Erasmus+ programme to tackle equity and inclusion, by facilitating the access to participants from disadvantaged backgrounds and with fewer opportunities.
The European University Association (EUA) has recently conducted a study on the implementation of International Credit Mobility towards disadvantaged students for the European Commission. Under the Support and Promotion for Higher Education Reform Experts initiative (SPHERE), the study addresses the capacity of the Erasmus+ programme to tackle equity and inclusion, by facilitating the access to participants from disadvantaged backgrounds and with fewer opportunities.
The Erasmus+ Programme is one of the major success stories of the European Union. With a wide range of opportunities for individuals and organisations alike, it is foreseen that until the end of this year more than 4 million people will have benefited from mobility opportunities under Erasmus+.
Launched in 2015 under the Erasmus+ Programme, the International Credit Mobility (ICM) supports student and staff exchanges between Erasmus+ Programme and Partner Countries. The study focuses on outgoing ICM student mobility from 20 Partner Countries in the Western Balkans, the Eastern Partnership and South-Mediterranean.
One of the main findings of the study is that, in ICM the focus on students from disadvantaged backgrounds is much weaker than that intended by the European Commission. This is partly due to the fact that legal definitions of “disadvantage” in the Partner Countries vary, as does their implementation. While disadvantage is an additional selection criterion for students on the basis of equal academic merit, it is rarely used, and selection for the ICM is in most cases only based on academic and linguistic preparedness.
According to the students surveyed as part of this study, financial aspects are a very common obstacle to outward mobility from the Partner Countries, as students would be required to advance some of the costs for their stay abroad and also to cover expenses which are not eligible, such as travel for the visa application. These are general problems for many students. For students from disadvantaged backgrounds, such obstacles are compounded by additional invisible barriers to mobility, as “disadvantage” is usually neither well defined nor commonly recognised, in society in general, or in higher education, or in the specific case of participation in mobility exchanges.
The study suggests a series of recommendations on how to enhance inclusion within ICM, which for an overwhelming majority of its beneficiaries remains an excellent programme, a powerful agent of change and a highly recommended experience.
Source: European University Association News (http://bit.ly/2v3RU2Y)
Μελέτη για τη διεθνή πιστωτική κινητικότητα για μειονεκτούντες φοιτητές
Η Ευρωπαϊκή Ένωση των Πανεπιστημίων (European University Association, EUA) διενήργησε πρόσφατα μια μελέτη σχετικά με την εφαρμογή της Διεθνούς Πιστωτικής Κινητικότητας προς τους μειονεκτούντες φοιτητές για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Υπό το πλαίσιο του προγράμματος «Πρωτοβουλία των Ειδικών για την Υποστήριξη και Προώθηση της Μεταρρύθμιση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (SPHERE)», η μελέτη εξετάζει την ικανότητα του προγράμματος Erasmus + να αντιμετωπίσει την ισότητα και την ένταξη, με το να διευκολύνει την πρόσβαση σε συμμετέχοντες από μειονεκτικό περιβάλλον και με λιγότερες ευκαιρίες.
Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης είναι ότι, στο πλαίσιο της «Διεθνούς Κινητικότητας» (International Credit Mobility, ICM), η εστίαση στους σπουδαστές από μειονεκτούσες ομάδες είναι πολύ πιο αδύναμη από εκείνη που επεδίωκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι οι νομικοί ορισμοί των «μειονεκτούντων» στις χώρες εταίρους ποικίλλουν, όπως και η εφαρμογή τους. Ενώ το μειονέκτημα είναι ένα πρόσθετο κριτήριο επιλογής για τους σπουδαστές με βάση την ισότιμη ακαδημαϊκή αξία, σπάνια χρησιμοποιείται και η επιλογή για τη «Διεθνή Κινητικότητα» βασίζεται στις περισσότερες περιπτώσεις μόνο στην ακαδημαϊκή και γλωσσική επάρκεια.
Σύμφωνα με τους φοιτητές που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη, οι οικονομικές πτυχές αποτελούν ένα πολύ κοινό εμπόδιο στην εξωτερική κινητικότητα από τις χώρες εταίρους, δεδομένου ότι οι φοιτητές θα πρέπει να καλύψουν μέρος των εξόδων διαμονής τους στο εξωτερικό και επίσης πρέπει να καλύψουν δαπάνες που δεν είναι επιλέξιμες, όπως το ταξίδι για την αίτηση θεώρησης βίζα. Για τους σπουδαστές που προέρχονται από μειονεκτούσες ομάδες, τα εμπόδια αυτά ενισχύονται και από επιπρόσθετους αόρατους φραγμούς στην κινητικότητα, καθώς το «μειονέκτημα» συνήθως δεν είναι ούτε καλά καθορισμένο ούτε αναγνωρισμένο, ούτε στην κοινωνία εν γένει ούτε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ούτε στην ειδική περίπτωση της συμμετοχής σε προγράμματα ανταλλαγής και κινητικότητας .
Η μελέτη προτείνει μια σειρά συστάσεων σχετικά με τον τρόπο ενίσχυσης της ένταξης μειονεκτούντων ατόμων στη «Διεθνή Κινητικότητα», η οποία για τη συντριπτική πλειοψηφία των δικαιούχων της παραμένει ένα εξαιρετικό πρόγραμμα, ένας ισχυρός παράγοντας αλλαγής και μια εμπειρία που συστήνεται πολύ.
Πηγή: European University Association News (http://bit.ly/2v3RU2Y)